Rozdział 5 Sen

         Po chwili zrozumiałem, że uwiesza się na mnie…

- Cho?

- Tak Harry to ja Twoja dziewczyna!

- Wybacz, ale nie przypominam sobie, żebyśmy byli parą.

- A to, co pomiędzy nami się stało w Pokoju życzeń? Ten pocałunek? On ci nie wystarczy, jako dowód naszego związku?

- Zważając na to, że potem zdradziłaś całą Gwardię to raczej nie bardzo.

- Harry, ja żałuję. Przepraszam cię, was wszystkich przepraszam.

- Powiem ci to pierwszy i ostatni raz. Ja, bynajmniej ja, nigdy Ci tego nie wybaczę. Zawiodłaś moje zaufanie, jak i całej Gwardii.

- Nie licz na wybaczenie i z naszej strony. – Powiedziała odważnie Hermiona, a reszta pokiwała twierdząco głowami.

Po chwili zmieszana Chang zebrała swoje rzeczy i uciekła.

- Dobrze jej powiedziałeś Harry. – Szepnęła Hermiona kładąc mi dłoń na ramieniu.

*Z PERSPEKTYWY HERMIONY*

Po 15 minutach byliśmy rozłożeni i rozebrani. Ja z Gin położyłyśmy się na kocu, uprzednio smarując się kremem z filtrem.

- Freddie posmarujesz mi plecki? – Spytałam z uroczym uśmiechem.

- Tobie zawsze, ale najpierw…

No i nie dokończył, ponieważ wziął mnie na ręce i zaczął biec w stronę wody.

- FRED POSTAW MNIE! TY IDIOTIO! FRYDERYKU WEASLEY NATYCHMIAST MNIE PUŚĆ!

- Nie ma sprawy kochanie.

Nic się zorientowała była pod wodą.

- Uduszę Cię kiedyś.

- To kiedyś, ale na razie mnie pocałuj.

- Jak zasłużysz, to cię pocałuję. Ale na razie to się tylko pogrążyłeś.

- Oj kochanie.

- Nie kochaniuj mu tutaj. Będziesz musiał odkupić swoje winy. – Powiedziałam siadając na kocu i okrywając się ręcznikiem, a Fred usiadł obok mnie, obejmując mnie ramieniem i całując w czoło.

- Moja mała złośnica.

- Ehh, no twoja. – Odparłam całując go czule, lecz krótko w usta.

- No tego się nie spodziewałem.

- A czego się spodziewałeś?

- Czy ja wiem, dwugodzinnego focha?

- Widocznie mnie nie znasz na tyle dobrze.

- Ale mam nadzieję, że poznam cię najlepiej jak się da.

- Też mam taką nadzieję. – Powiedziałam, opierając się o niego. Po chwili jednak usnęła.

Obudził mnie płacz dziecka. Bez zastanowienia podeszłam do łóżeczka i wzięłam dzieciątko na ręce.

- Już spokojne Lily. Mama zaraz Cię nakarmi.

Po nakarmieniu córeczki położyłam się z nią na łóżku.

- Tatuś za niedługo wróci.

Po tych słowach usłyszałam pukanie do drzwi. Zbiegłam na dół z małą na rękach. Po otworzeniu drzwi zobaczyłam mężczyznę, którego kocham nad życie. Pierwsze, co zrobiłam to spojrzałam w jego piękne, zielone oczy.

- Hermiona!

Wróciłam do rzeczywistości obudzona przez szept mojego chłopaka.

- Wstawaj kochanie. Wracamy na kolację.

Kiwnęłam zatwierdzająco głową. Zaczęłam się ubierać, a w głowie wciąż miałam zielone tęczówki.

***

Wybaczcie, że tak późno i krótko, ale nie miało być w ogóle dzisiaj rozdziału. Jednak dałam radę! Możliwe, że nie będzie notek od wtorku, ponieważ wyjeżdżam. Tym czasem dobranox :*

PS Rozdział dla Wiktorii S. :*