Rozdział 6 Spacer i niespodzianka

         Po kolacji zaproponowałam spacer, ponieważ zbliżał się zachód słońca.

- Mi się nie chce. – Powiedział Fred.

- I mi! – Powiedzieli George, Ron i Ginny.

Spojrzałam błagalnie na Harry’ego.

- Chodźmy. – Uśmiechnął się.

Gdy byłam na plaży, poczułam chłód zbliżającej się nocy, a ja byłam ubrana tylko w krótką sukienkę.

- Zimno ci?

- Trochę. - I Harry oddał mi swoją bluzę, w którą się zaopatrzył. – Dziękuję.

- Więc jak ci się powodzi z Fredem?

- Na razie jest wszystko ok. Zobaczymy jak będzie w Hogwarcie.

- Gdybyś miała jakiś problem, albo jakby trzeba było z kimś się rozliczyć to śmiało do mnie przychodź.

- Dziękuję. – Powiedziałam przytulając go.

- Uroczo wyglądasz. – Zaśmiał się, a ja uświadomiłam sobie, że bluza Harry’ego jest mi do połowy ud, przez co nie widać spod niej sukienki. Również się roześmiałam.

- Wiem. – Uśmiechnęłam się wrednie. – Ale teraz chodź do wody!

- Co? W ciuchach?

- Tylko do kolan!

I gdy weszliśmy do morza nadciągnęła wielka fala, która nas prawie całych zakryła. Gdy woda uzyskała swój dany poziom, roześmiałam się głośno, a Harry mi zawtórował.

- Lepiej już wracajmy, zaczyna się ściemniać. – Zaproponował mój przyjaciel.

- Przecież przyszliśmy tu na zachód słońca! – Powiedziałam i pociągnęłam go za rękę na piasek. Usiedliśmy obok siebie. Oparłam głowę na jego ramieniu, a on mnie objął, gdy poczuł, że trzęsę się.

- Pięknie. – Powiedziałam wsłuchując się w szum fal.

- Dokładnie.

*Z PERSPEKTYWY HARRY’EGO*

Po 15 minutach spędzonych w bardzo wygodnej pozycji wróciliśmy do hotelu. Gdy otwarliśmy drzwi do pokoju było ciemno. Lecz po chwili…

- NIESPODZIANKA!!!

Zapaliło się światło, a pokój był obwieszony balonami i serpentynami. Na stoliku stał tort, a na jednym z łóżek stos prezentów.

- Wszystkiego najlepszego Harry! – Powiedziała Hermiona rzucając mi się na szyję, a Fred na mnie patrzył z morderczym wzrokiem, lecz po chwili mu przeszło. Gdy wszyscy złożyli mi życzenia, Ginny wzięła się za krojenie tortu. Nie szło jej to najlepiej, więc zajęła się tym Miona.

- Teraz czas na prezenty! – Krzyknęła Gin.

Od bliźniaków dostałem kilka ich najnowszych produktów. Od Rona zestaw do czyszczenia miotły. Od Ginny książkę „Quidditch przez wieki – wydanie dla szukających”. A od Hermiony, album ze zdjęciami. Ale nie naszymi. Były tam zdjęcia za czasów moich rodziców. Ze szkoły. Byli na nich Huncwoci, moja mama i jakieś jej dwie koleżanki.

- Nie wiem, co powiedzieć.

- Mam coś jeszcze dla ciebie.

- To najlepszy prezent, jaki mogłem dostać.

- Uwierz, że to coś lepszego.

I podała mi pakunek, a w środku znajdowała się jakaś książka. Na pierwszej stronie napisane było:

- Pamiętnik. Własność Lily Evans.  

***

Po jednym dniu przerwy wracam! Możliwe, że jutro będzie rozdział, po czym nastanie tydzień przerwy. Ale nie obiecuję, że jutro będzie. Jeśli to czytacie zostawcie po sobie ślad w postaci komentarza J Dzisiaj mija tydzień od założenia bloga! Pozdrawiam :*